Isang ordinaryong araw
Thursday, September 21, 2006
Ika-21 ng September taong 2006, isang ordinaryong araw para sa isang karaniwang tao, mga karaniwang balita na laggi mo nang naririnig at napapanood sa dyaryo at t.v. Kaliwa't kanang patayan, mga ginahasang indibidwal mga lasingong kalalakihang lagging binubogbog ang kanilang asawa, mga asawa namang walang ginawa kong di maki pag-tsismisan at marami pang iba na sa pang araw-araw mong hinaharap at sinusuong. Mga pulitikong animo'y santo santito at santa santita na walang ibang matalino kundi sila at panunuyong kala mo'y sa kanila ang langit at lupa, dahil marahil ay malapit na naman ang eleksyon...isang karimarimarim na nakaambang dilubyo sa mamamayan.
Ika-21 ng September taong 2006, Isang ordinaryong araw, ngunit tila atang nakalimutan na ng karaniwang indibidwal kung ano ang nangyari noong mahigit tatlong dekada nang lumipas?? Ika-21 ng September taong 1972 isang maitim na ulap ang pumulupot sa lupain ng Pilipinas, ang pag-deklara ng batas militar ng diktaduryang Marcos laban sa mamamayan, na nag resulta ng walang humpay na pagsasamantala at walang habas na pagpaslang at torture ng ilang libong indibidwal, mga biktimang hanggang sa kasalukuyan ay di pa mabura sa kanilang isipan ang mapait at masaklap na karanasan. Bagama't nasa yugto pa ako ng aking murang isipan noon, ramdam ko kung ano ang sinapit ng mga nagging biktima, dahil minsan nagging kasama ko sila at ang iba naman ay nakasalamuha ko't nagging kaibigan, at magging hanggang naging anak nila.
Oo nga't isang ordinaryong araw, siguro nga iilan na lang ang naka ala-ala, siguro nga't tuluyan ng nakalimutan dahil sa umiiral ng yugto ng ating lipunan? na nasa yugto at konteksto na ng globalisasyon, o sadyang pilit itong nilimutan. Ngunit kahit pa man balibliktarin, nakaumang pa rin sa atin ang isang pangambang baka maulit muli ito, sa pamamagitan ng ibang anyo... oo sa pamamagitan ng ibang anyo dahil sa reyalidad ay nandiyan na ang mga rekados at mga sitwasyong halintulad noon. Kung baga sa kanta ni Heber Bartolome: Tayo'y pinipigil ito ang dahilan, pinipigil magkaisa magging malaya ang bayan,....ang demonyo ay aktibo dito sa ating nasyon... katotohanan lamang sa atin ang magpapalaya.O di ba? tingin ninyo mga Repapips!!! basta para sa akin MARTIAL LAW NEVER AGAIN !!! para sa akin lang iyon, pero ewan ko sa inyo??
USAPA NA !!!!!
Ika-21 ng September taong 2006, Isang ordinaryong araw, ngunit tila atang nakalimutan na ng karaniwang indibidwal kung ano ang nangyari noong mahigit tatlong dekada nang lumipas?? Ika-21 ng September taong 1972 isang maitim na ulap ang pumulupot sa lupain ng Pilipinas, ang pag-deklara ng batas militar ng diktaduryang Marcos laban sa mamamayan, na nag resulta ng walang humpay na pagsasamantala at walang habas na pagpaslang at torture ng ilang libong indibidwal, mga biktimang hanggang sa kasalukuyan ay di pa mabura sa kanilang isipan ang mapait at masaklap na karanasan. Bagama't nasa yugto pa ako ng aking murang isipan noon, ramdam ko kung ano ang sinapit ng mga nagging biktima, dahil minsan nagging kasama ko sila at ang iba naman ay nakasalamuha ko't nagging kaibigan, at magging hanggang naging anak nila.
Oo nga't isang ordinaryong araw, siguro nga iilan na lang ang naka ala-ala, siguro nga't tuluyan ng nakalimutan dahil sa umiiral ng yugto ng ating lipunan? na nasa yugto at konteksto na ng globalisasyon, o sadyang pilit itong nilimutan. Ngunit kahit pa man balibliktarin, nakaumang pa rin sa atin ang isang pangambang baka maulit muli ito, sa pamamagitan ng ibang anyo... oo sa pamamagitan ng ibang anyo dahil sa reyalidad ay nandiyan na ang mga rekados at mga sitwasyong halintulad noon. Kung baga sa kanta ni Heber Bartolome: Tayo'y pinipigil ito ang dahilan, pinipigil magkaisa magging malaya ang bayan,....ang demonyo ay aktibo dito sa ating nasyon... katotohanan lamang sa atin ang magpapalaya.O di ba? tingin ninyo mga Repapips!!! basta para sa akin MARTIAL LAW NEVER AGAIN !!! para sa akin lang iyon, pero ewan ko sa inyo??
USAPA NA !!!!!
0 Responses to “Isang ordinaryong araw”
Leave a Reply